Λυμέν’ Ως Δω.

Πλανήτες τρεις άνοιξαν ιεροί
σε θεανθρώπους δίνοντας ζωής πηγή,
ρο’ ιερή,
για να ρωτάς όλο γιατί κι από τα σάλια σου να σ’ απαντά πλανήτες η ζωή
λιώνοντας μια πληγή με λάμδα που’ γινε πηγή.
Κι αν δεν κατάλαβες ποτέ πια μη ρωτήσεις το γιατί.
Ζωής ακλόνητος δεσμός αλώβητης δε γράφτηκε για σένα να φανεί στο ρου ζωής που απαξίωσες· θέλοντας άλλη απάντηση απ’ τη στεγνή σιγή.
Μέσ’ από μένα ό, τι μπόρεσες και γείωσες,
σαν τρεις πλανήτες σιωπηρούς πια φύλαγέ το.
Κι αν από μένα ήδη δύο μείωσες,
κατάλαβέ το.
Κι απ’ το λαιμό μου θαλερά κάθε αυγή σ’ έν’ απ’ τα δυο δικό σ’ αυτί μποζόνιο Χιγκς τραγούδα το, σαν τον πλανήτη αυτό που το ίδιο μου τραγούδαγε· τραγούδαγέ το.
Στο κομοδίνο μας εξάλλου θα’ χ’ από πάντα πάντοτε το ποίημα διδυμόφλογ’ αδελφού μου,
Θα’ χω λυμένο κι έκτοτε τον κόπο του Χριστού μου.


Κι εδώ δελφύς κι εγώ.

 

 

 

 

Γεωργιάννα Νταλάρα